Ég er ánægður þessa dagana. Bráðum verður kosið stjórnlagaþing. Þá verður gaman. Allir vita að er við hefðum haft almennilega stjórnarskrá hefðu Jón Ásgeir
Haustið 1803 var um fátt annað talað í Reykjavík en átökin innan Breckmann fjölskyldunnar. Breckmann-málið var hvalreki á fjörur kjaftakerlinga og slúðurbera. Bæði Páll
Ég er ánægður með nýja ríkisstjórn og óska henni alls hins besta. Hún á hins vegar mikið verk fyrir höndum, eins og rakið er í ítarlegri úttekt í nýjasta blaði Frjálsrar versluarn. Hún tekjur langt í frá við góðu búi þótt Jóhanna Sigurðardóttir hafi í sjálfshóli nefnt það svo í fréttum.
Stundum finnst mér eins og slái út í fyrir mér. Það gerðist í morgun. Í dag er hvítasunnan og auðvitað held í það af minni barnstrú að taka hvíldardaginn hátíðlegan og sérstaklega hvítasunnudaginn.
Það hefur verið skrifað svolítið um kviðslit á þessu vefsvæði og að menn hafi farið í aðgerð líkt Gvendur á eyrinni forðum; kviðslitsaðgerð. Þannig vill til að við Benedikt fórum báðir í kviðslitsaðgerð á fyrstu vikum ársins. Enda fór um alla hér á fyrirtækinu sem spurðu í angist sinni hvort þetta
Á laugardaginn vann ég einstök afrek. Gekk á tvö fjöll, fékk mér humar í hádeginu og svindlaði mér í fyrsta sinn inn á safn á eldri borgara afslætti. Þetta síðasta er að vísu ekki hárnákvæmt, en ég kem að því síðar.
Afmælisdagurinn byrjaði með tveimur draumadísum. Það var ekki amalegt að fá gjafir frá tveimur Vigdísum í morgunsárið. Vigdís litla gaf mér mynd eftir sig með langri skýringu, meira að segja af mér og ömmu hennar og nöfnu, nýkomnum úr flugvél. Ég hefði auðvitað þekkt okkur án skýringa, sérstaklega leynir svipurinn
Í fréttum var haft orð á því að Sigmundur Davíð héldi spilunum þétt upp að sér við myndun stjórnar og léti engan sjá á þau. Svo var að skilja að samflokksmenn sæju ekki heldur á spilin hjá honum; slík væri harkan í framsóknarvistinni. Auðvitað spyr maður sig að því hvers konar