Það virðist alltaf vera vinsælt efni hjá blaðamönnum að skrifa listagreinar. Tíu skemmtilegustu menn Íslands, fimmtán hvítvín með silungnum, átta aðferðir til þess að lokka kærastann til þín aftur. Stundum er líka hringt í fólk og það spurt hvaða tíu manns, lífs eða liðna menn vildu fá í kvöldverðarboð. Ég yrði í vandræðum með þetta, það væri ógeðslegt að fá einhverja rotnandi í kvöldmat.

En þetta virkar náttúrlega ekki þannig. Menn yrðu allir á besta aldri í boðinu, karlarnir stálhressir og konurnar geislandi af töfrum. En ef ég vildi fá einhverja afbrigðilega, segjum Metúsalem, sem varð frægastur fyrir hvað hann varð gamall. Það er lítið fútt í að fá hann á unga aldri því að þannig er hann ekkert merkilegur. Eða Glám sem varð mestur eftir að hann dó eins og segir í kvæðinu. Kannski væri hann bara hundfúll Svíi ef maður hitti hann upp á sitt besta. Nei, þetta er alls ekki einfalt. Kannski er ég mannafæla og betra væri að nefna tíu manns sem ég vildi alls ekki fá í mat. Einu sinni lenti ég í því að þurfa að velja mér borð síðastur og þá voru bara eftir pláss hjá þeim sem enginn vildi sitja hjá. Ég gæti nefnt nöfn, en geri það ekki hér.

Ég er ekki mikið fyrir hetjudýrkun. Sumir vilja hitta fræga andans menn, til dæmis leikskáldið Berthold Brecht. Hann hefði ég ekki gaman af að hitta. Hann átti það sameiginlegt með Maó formanni að hann þvoði sér aldrei og burstaði ekki tennurnar. Samt nutu báðir mikillar kvenhylli og sagt að ástkonur Brechts hefðu skrifað fyrir hann leikrit. Ekki vildi ég spilla minni matarlyst með því að sjá brunna skoltana í þeim yfir borðið.

Hvað um einhverja leikara? Dustin Hoffman er góður leikari en hann er sagður hafa lítinn persónuleika sjálfur. Kannski er það þess vegna sem hann á svo auðvelt með að fylla heilann af persónum einhverra annarra. Ingrid Bergman var reyndar mjög hugguleg kona fyrir um 60 árum, einhver fallegasta kona sem ég hef séð í kvikmynd, en hún var sænsk og það lofar ekki góðu. Vel á minnst, hvaða tungumál yrði talað við borðið? Ekki hafa allir talað ensku, en líklega yrði þetta leyst með því að allri töluðu nútíma íslensku.

Svo er það spurning um hvað maður myndi tala. Segjum að Halldór Laxness kæmi í boðið. Hvaða trygging er fyrir því að hann svari ekki út í hött og sé með ólíkindalæti? Myndi hann vita af málshöfðun erfingja sinna gegn Hannesi Gissurarsyni? Eða væri hann kannski búinn að gleyma öllu eins og gerðist í raun og veru? Nei, maður getur valið hann á toppnum, segjum 1956, árið eftir Nóbelinn, en veit hann þá ekkert um Kristnihald undir Jökli?

Það væri gaman ef maður gæti leyst einhverja gátu í kvöldverðinum. Væntanlega gæti maður ekki spurt Egil Skallagrímsson hvar hann faldi silfrið, af því að hann var orðinn blindur, en kannski gæti maður spurt annan þrælinn og valið tímann rétt áður en Egill gekk frá þeim. Kannski kæmi í ljós að Egill hefði ekkert falið silfrið heldur þrælarnir náð því af honum, flúið land vellauðugir og hann svo komið til baka með enn eina hetjusöguna. Kannski kæmi í ljós að öll Egla hefði verið karlagrobb. Það myndi maður ekki vilja heyra.

Mér er skapi næst að bjóða bara einhverjum vinum mínum í þetta kvöldverðarboð. Þá leiðist manni örugglega ekki. En það yrði heldur ekki heimssögulegur viðburður. Jæja, einhverjum verð ég að bjóða. Hvað með: John Lennon, Sigfús Halldórsson, Jack Bruce, Ray Charles, Jimi Hendrix, Brahms, Diddú, Fats Waller, David Bowie og Andre Watts? Pitsur og tónlistarhátíð á eftir.

Benedikt Jóhannesson

Fleiri pistlar