Ég sá mynd af flokksþingi Vinstri grænna í Mogganum. Allir stóðu og klöppuðu nema Steingrímur Joð. Hann sat með krosslagðar hendur. Það vantaði texta undir myndina, en mér hefði fundist fara vel á því að hann væri: „Flokksmenn VG hylla Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra.“ En hún var hvergi sjáanleg.

Vinstri grænir eru áreiðanlegir menn. Maður getur alltaf treyst því að þeir haldi sig við afturhaldssamasta sjónarmið í öllum málum. Að minnsta kosti í ályktunum. Þeir ætla ekki að vinna með Sjálfstæðismönnum. Þeir ætla ekki að ganga í Evrópusambandið og ef hinir vilja ganga í það verða þeir að kjósa á lokinni vandlegri íhugun. Um hvort þeir vilji hefja viðræður.

Er ekki rétt að þjóðin kjósi fyrst um það hvort hún vill hugsa um Evrópusambandið?

Sem sé VG vill ekki vinna með Sjálfstæðisflokknum. Hvað með það? spyr Björn Bjarnason. „Hafa þeir nokkru sinni viljað það í 10 ár?“

Líklega ekki. En Björn og Styrmir hafa gefið þeim undir fótinn. Sérstaklega í Evrópumálunum. Þar kemst ekki hnífurinn á milli.

Í erlendum stórborgum sér maður oft í hvernig hverfi maður er á hópnum sem gengur með manni á gangstéttinni. Þegar maður er kominn í vafasaman félagsskap ætti maður að koma sér annað.

Annars verð ég að segja eins og er að ég held að upp til hópa séu kommar heiðarlegir. Ég þekkti menn eins og Inga R. sem skammaðist sín ekki fyrir að vera kommi. Hann var mikill plottari en það mátti treysta honum held ég. Að minnsta kosti ef maður var réttum megin í plottinu. Guðmundur jaki var svipaður. En auðvitað var maður algjörlega ósammála þeim í flestum málum. Þeir svikust samt ekki aftan að þeim sem þeir höfðu samið við, svo ég viti.

Þeir Ingi R. og Gvendur jaki voru ekki hrifnir af öllum þeim sem rak á fjörur Alþýðubandalagsins.

Þegar kommarnir léku kapítalista voru þeir klaufar, vegna þess að þeir voru vissir um að kapítalistar væru vondir menn og gerðu vonda hluti. Þegar Ingi R. stofnaði VÍS með framsóknarmönnum ráku þeir hóp af fólki. Við kapítalistarnir sem stofnuðum Sjóvá-Almennar rákum ekki einn einasta mann.

Um helgina ráku Steingrímur og Gylfi Magg. fjölda bankastarfsmanna. Fyrst með fréttatilkynningu og nokkrum mínútum seinna í beinni útsendingu. Það var ekki fallegt.

Ég hugsa samt að margir í VG séu í grunninn heiðarlegir menn með brenglaðan hugmyndaheim.

Hver segir að þeirra skoðanir séu rangar og mínar réttar?

Ég.

Annars væri ég með aðrar skoðanir.

Það er reyndar langt síðan ég komst að því að maður á ekki að breyta um skoðun bara vegna þess að einhver lúði er sammála manni. Það er auðvitað áhyggjuefni að vera í liði með tómum lúðum, en einn og einn skrítinn er óumflýjanlegt.

Svo þarf maður ekki að vera óvinur fólks sem er með aðrar skoðanir en maður sjálfur. Margir ágætismenn hafa undarlegar skoðanir.

Pabba var lítið um framsóknarmenn gefið. Annars var hann ekki með mikla fordóma gagnvart pólitískum andstæðingum. Auðvitað eru ekki allir framsóknarmenn slæmir, en flokkurinn er fyrst og fremst hagsmunabandalag. Kannski er ekki mikils að vænta af þeim sem ganga í svoleiðis bandalag.

Jóhanna Sigurðardóttir er dugnaðarforkur. Um miðjan janúar ákvað ég að skrifa grein um hana á ensku í eitt blaðið okkar. „Tími Jóhönnu er kominn,“ hét greinin. Hálfum mánuði seinna var hún orðin forsætisráherra upp úr þurru. Ég skammaði umbrotshönnuðinn fyrir að hafa lekið út greininni minni, því að þegar ég skrifaði hana hafði engum dottið í hug að Jóhanna yrði forsætisráðherra.

Hún var ráðherra í hruninu. En það virðist ekki skipta neinu máli fyrir álit fólks á henni. Henni finnst sjálfri hún ekki bera neina ábyrgð á neinu vegna þess að hún lagði fram fyrirspurnir á árunum 2001 til 2007. Til viðskiptaráðherra og fleiri.

Í upphafi stjórnarsamstarfsins sagði Jóhanna: „Ég er bjartsýn og er sannfærð um að okkur tekst að skila af okkur betra þjóðfélagi að fjórum árum loknum.'' Engar  viðvaranir þá. Þetta var í júlí 2007.

Hvar var Jóhanna 2007-8? Hver skammaði bankana fyrir að lána ekki meira til almennings? Hvaða fyrirspurn lagði hún fram frá maí 2007 til október 2008? Ræddi hún þá við viðskiptaráðherra?

Hver sagði: „Við höfum búið við miklar og óæskilegar sveiflur á fasteignamarkaðinum á undanförnum misserum og árum. Það gæti verið ástæða til að hugleiða slíkar reglur [um veðhæfi fasteigna], en þær þarf að móta út frá hagsmunum almennings í húsnæðismálum, ekki út frá stjórnun efnahagsmála.“

Hvern varaði hún við þegar vandræðin voru á næsta leiti og hún átti að vera á vaktinni við ríkisstjórnarborðið en svaf eins og aðrir? Jóhanna er eflaust ágæt kona, en hún tók fullan þátt í veislunni. Útgjöldin jukust mest undir hennar stjórn.

Hún biðst afsökunar á Breiðavíkurmálinu en ekki bankahruninu.

Í frönsku byltingunni heimtaði fólkið brauð og drottingin skildi ekki hvers vegna það át ekki kökur.

Þegar fólk á Íslandi vantar störf býr Jóhanna til stjórnlagaþing. Alls 41 starf þar. Það kostar tvo milljarða. Fyrir sama pening mætti búa til tíu sinnum fleiri uppbyggileg störf í heilt ár.

Enginn efast um að Jóhanna spurði margra spurninga meðan hún var í stjórnarandstöðu. Þá bar hún enga ábyrgð á ástandinu. Svo varð hún ráðherra.

Jóhanna var á vaktinni þegar þjóðarbúið hrundi.

Benedikt Jóhannesson

Heimasíðan mín: www.heimur.is/benedikt