leita

ELDRI PISTLAR

28. október | Veröld sem var (BJ)
Það sem flestir muna eftir frá því að þeir voru litlir var hvað veðrið var gott. Eiginlega var alltaf sólskin á sumrin. Heimurinn var einfaldur hjá okkur Íslendingum. Malargötur, skurðir, lítil kók og lakkrísrör. Þetta eru bernskuminningar frá sjöunda áratugnum. Ég var að reyna að rifja það upp

31. október | Þungar áhyggjur (BJ)
Mér finnst ég standa framarlega á ýmsum sviðum þessa dagana. Nú eru heimsbúar að verða sjö milljarðar, Íslendingar eru næstfeitasta þjóð í heimi og það eru þrjú og hálft ár í að ég fá elliafslátt. Hvað varðar mig um það hve margir jarðarbúar eru? Sjö milljarðar er vissulega

Almenningur gerir kröfu um það að stjórnmála flokkarnir geri upp við fortíðina. Framsókn hefur skipt um formann á nokkurra mánaða fresti undanfarin ár. Þeir hafa ekki sett fram skýra framtíðarsýn en munu við næstu kosningar hafa lagt öllum gömlu þingmönnunum. Samfylkingin ætlar að bjóða upp á sama lið og


PISTLAR

16/10/2006 | 00:00

Undir eftirliti (BJ)

Mig hefur lengi grunað að ég sé undir eftirliti. Mér finnst eins og einhver sé stöðugt að horfa á mig. Þegar ég lít á húsin í nágrenninu finnst mér ég stundum sjá menn sem virðast hverfa þegar ég lít á þá. Ég reikna með því að þeir séu að taka myndir af mér.

Í vinnunni tek ég eftir því að margir starfsmenn eru með heyrnartæki í eyrunum. Þeir eru örugglega að hlera símann hjá mér. Það hefur hringt í mig maður sem segist hafa notað svona heyrnartæki og hann heyrði ekki betur en að ég væri að tala. Hann segist reyndar líka heyra rödd mína þó að hann sé ekki með heyrnartæki. Stöðugt heyrir hann í mér og Jóni Baldvin vera að gefa sér skipanir sem hann verður að fara eftir. Því miður vinnur þessi maður ekki hjá mér.

Bréfin mín eru opnuð áður en ég les þau. Allir virðast vita hvað stendur í þeim. Um daginn fékk ég boðskort á sýningu hjá þekktum listamanni. Á framhliðinni var mynd eftir manninn (sem vill ekki að ég komi upp um hann með því að segja hvað hann heitir) en boðskortið var á bakhliðinni. Svo kom inn til mín maður, leit á kortið og spurði mig hvort mér hefði verið boðið á sýningu hjá þessum listamanni. Hvernig gat hann vitað hvað stóð í kortinu nema með því að lesa það? Svari hver fyrir sig.

Tölvupóstarnir mínir eru allir lesnir. Ég gæti skýrt þetta betur en varla nema ég birti tölvupóstana og það er einmitt það sem þetta fólk vill. Jæja ég get birt eitt dæmi:

„Kæri Benedikt. Við hjá Fróða, nei ég meina Útgáfufélaginu Fróða, nei Birtingi, ætlum að hækka verð á auglýsingum ef þú hækkar það líka. Eins og þú manst samræmdum við verð á blöðum síðastliðið vor (póstur sem þú eyddir, blikk, blikk) og nú er komið að auglýsingum. Ég sá póstinn sem þú sendir á Moggann og Fréttablaðið um verð á heilsíðuauglýsingum ... “

Ég ætla ekki að birta meira svo að menn komist ekki í mín einkamál, en ég spyr: Hvernig vissi þessi maður um póstana mína til Moggans og Fréttablaðsins? Er það í gegnum fyrirtækið sem hýsir póstinn? (Nýherji, hef heyrt að þar gerist margt vafasamt).

Fyrir nokkrum árum fór ég á lögreglustöðina. Þar á 3. hæð var maður í klefa sem var fóðraður að innan með gúmmíi. Á dyrunum stóð örsmáu letri: Lögregla. Hverju var verið að leyna? Var þetta leynilögreglan? Eða hvað? Ég sá engan fara þar inn eða út. Það vita allir hvað var um að vera.

Nei, það er fylgst með hverri hreyfingu hjá mér, hverjum hósta og stunu. Það eina sem viðkemur mér og enginn les eru pistlarnir mínir á Netinu. Þar get ég látið allt flakka.

Benedikt Jóhannesson

Share




© Allur rettur askilinn heimur.is (Heimur hf)
Heimur hf. Borgartúni 23 105 Reykjavik S. 512 7575 Fax. 561 8646 heimur@heimur.is