leita

ELDRI PISTLAR

Nú styttist í jólin og skammdegið fer að víkja fyrir hækkandi sól. Þetta hefur mér alltaf fundist skemmtilegur tími. Veturinn vekur frekar hjá mér gamlar minningar en sumrin. Um daginn var ég á ferð í miðbænum og varð einu sinni sem oftar litið á klukkuna á Útvegsbankahúsinu. Nema klukkan

Jón Ásgeir og Bjarni Ármannsson sáu ástæðu til þess í kringum áramótin, eða um 90 dögum eftir bankahrunið, að skrifa í dagblöð og þvo hendur sínar. Þeir hafa eflaust báðir fundið fyrir útskúfun í þjóðfélaginu eftir fall bankanna. Raunar var frétt um að gerður hefði verið aðsúgur að Jóni

Forsætisráðherra segir frá því að sátt hafi náðst um frumvarp um fjölmiðla. Líklegast á hann við að sátt hafi náðst milli hans og utanríkisráðherra. Væntanlega búast margir lesendur við að ég skrifi um þetta frumvarp. Eigandi að fjölmiðlafyrirtæki (að vísu hvorki dagblaði né ljósvakamiðli) og hef víða komið við í


PISTLAR

16/10/2006 | 00:00

Undir eftirliti (BJ)

Mig hefur lengi grunað að ég sé undir eftirliti. Mér finnst eins og einhver sé stöðugt að horfa á mig. Þegar ég lít á húsin í nágrenninu finnst mér ég stundum sjá menn sem virðast hverfa þegar ég lít á þá. Ég reikna með því að þeir séu að taka myndir af mér.

Í vinnunni tek ég eftir því að margir starfsmenn eru með heyrnartæki í eyrunum. Þeir eru örugglega að hlera símann hjá mér. Það hefur hringt í mig maður sem segist hafa notað svona heyrnartæki og hann heyrði ekki betur en að ég væri að tala. Hann segist reyndar líka heyra rödd mína þó að hann sé ekki með heyrnartæki. Stöðugt heyrir hann í mér og Jóni Baldvin vera að gefa sér skipanir sem hann verður að fara eftir. Því miður vinnur þessi maður ekki hjá mér.

Bréfin mín eru opnuð áður en ég les þau. Allir virðast vita hvað stendur í þeim. Um daginn fékk ég boðskort á sýningu hjá þekktum listamanni. Á framhliðinni var mynd eftir manninn (sem vill ekki að ég komi upp um hann með því að segja hvað hann heitir) en boðskortið var á bakhliðinni. Svo kom inn til mín maður, leit á kortið og spurði mig hvort mér hefði verið boðið á sýningu hjá þessum listamanni. Hvernig gat hann vitað hvað stóð í kortinu nema með því að lesa það? Svari hver fyrir sig.

Tölvupóstarnir mínir eru allir lesnir. Ég gæti skýrt þetta betur en varla nema ég birti tölvupóstana og það er einmitt það sem þetta fólk vill. Jæja ég get birt eitt dæmi:

„Kæri Benedikt. Við hjá Fróða, nei ég meina Útgáfufélaginu Fróða, nei Birtingi, ætlum að hækka verð á auglýsingum ef þú hækkar það líka. Eins og þú manst samræmdum við verð á blöðum síðastliðið vor (póstur sem þú eyddir, blikk, blikk) og nú er komið að auglýsingum. Ég sá póstinn sem þú sendir á Moggann og Fréttablaðið um verð á heilsíðuauglýsingum ... “

Ég ætla ekki að birta meira svo að menn komist ekki í mín einkamál, en ég spyr: Hvernig vissi þessi maður um póstana mína til Moggans og Fréttablaðsins? Er það í gegnum fyrirtækið sem hýsir póstinn? (Nýherji, hef heyrt að þar gerist margt vafasamt).

Fyrir nokkrum árum fór ég á lögreglustöðina. Þar á 3. hæð var maður í klefa sem var fóðraður að innan með gúmmíi. Á dyrunum stóð örsmáu letri: Lögregla. Hverju var verið að leyna? Var þetta leynilögreglan? Eða hvað? Ég sá engan fara þar inn eða út. Það vita allir hvað var um að vera.

Nei, það er fylgst með hverri hreyfingu hjá mér, hverjum hósta og stunu. Það eina sem viðkemur mér og enginn les eru pistlarnir mínir á Netinu. Þar get ég látið allt flakka.

Benedikt Jóhannesson

Share




© Allur rettur askilinn heimur.is (Heimur hf)
Heimur hf. Borgartúni 23 105 Reykjavik S. 512 7575 Fax. 561 8646 heimur@heimur.is