Miðað við allt sem komið hefur upp á yfirborðið í sambandi við hrun banka í heiminum og þá ekki síst íslensku bankana þá er vel hægt að trúa flestum bönkum til að standa á bak við fjármögnun á ólöglegri sölu á vopnum til stríðandi landa og að einn og sami bankinn selji báðum aðilum, ekki til þess eingöngu græða á sölunni, heldur miklu fremur til að fá tækifæri til að taka við skuldunum. Stríð kostar jú mikla peninga sem ekki eru fyrir hendi eftir langvinn átök og þá er gott að eiga góðan banka að sem lánar og skaffar vopn en sýnir svo klærnar þegar komið er að skuldadögum.

The International fjallar um ein slík viðskipti. Stór banki sem er með aðsetur í bankanýlendunni, Luxembourgh, leggur allt í sölurnar í vopnaviðskiptum enda er staðan hjá bankanum sú að ef ekki verður af sölu vopnana sem um ræðir þá fer bankinn á hausinn. Lögreglumaðurinn Salinger (Clive Owen) sem starfar hjá Interpool kemst að því að virðing fyrir mannslífi er ekki til í bókum bankans, eftir að upplýsingar um vopnasöluferlið er lekið til hans og félaga hans. Upphefst nú mikið kapphlaup við tímann þar sem eitt er öruggt að sá mun tapa sem fer eftir lögum og reglum.

Berlín, Luxembourgh, Mílanó og New York er sögusviðið í The International sem gæti ekki hafa verið sett á markaðinn á betri tíma þegar hvert bankahneykslið eftir annað skekur viðskiptaheiminn. Og hugmyndin að sögunni er góðra gjalda verð, en úrlausnir ekki eins vel heppnaðar og eru sum atriðin ótrúverðug, ekki vegna atburðanna heldur vegna sviðsetningar. Þetta á þó ekki við atriðið í Guggenheimsafninu í New York. Mér skilst að eftirlíking af innviðum safnsins hafi verið reist í Berlín og er hún nánast fullkomin. Í því atriði þar sem allt fer í bál og brand nær myndinni að sýna það sem hún hefði átt að vera, hraðskreið rússíbanareið í anda Bourne myndanna, en því miður eru önnur atriði ekki eins vel heppnuð auk þess sem persónur eru í heild flatar og lítt áhugaverðar. Clive Owen gerir að vísu vel í hlutverk Salinger þegar allt er á suðupunkti en við fáum ekkert innsýn í persónuna sjálfa en Naomi Watts er úti á þekju í hlutverki bandarísks lögregluforingja sem rannsakar bankann og eins gott að Salinger segir henni að yfirgefa svæðið þegar ljóst er að lög og reglur er ekki það sem þarf til að koma í veg fyrir sölusamninginn.

The International er ekki gallalaus, en er spennandi afþreying þó ekki fari hún í sögubækurnar sem afburða þriller. Hún kemst nógu nálægt græðginni sem að stórum hluta hefur valdið viðskiptakreppunni sem nú gengur yfir heiminn, til að vera áhugaverð um starfsemi í bankaviðskiptum á bak við tjöldin. Ég er viss um að fyrir ári síðan hefði ég sagt að um mjög ýktan veruleika á skuggahliðum bankana væri um að ræða, en ég er ekki svo viss um að það eigi við í dag þó kannski segja megi að öll mannsdrápin séu frekar til að skapa spennu heldur en að um líkingu við veruleikann sé að ræða. Hver svo vinnur í lokin, það verða áhorfendur að gera upp við sig að lokinni sýningu.

Leikstjóri: Tom Tykwer. Handrit: Eric Singer. Kvikmyndataka: Frank Griebe. Tónlist: Reinhold Heil, Johnny Klimek og Tom Tykwer. Leikarar: Clive Owe, Naomi Watts, Armin Mueller Stahl og Ulrich Tomsen. 118 mín.

Hilmar Karlsson