My Week with Marilyn snýst að öllu leyti um Marilyn Monroe, allir aðrir eru aukapersónur, meira að segja sögumaðurinn Colin Clark sem eyddi eftirminnilegustu viku ævi sinnar í návist gyðjunnar árið1956, meðan á tökum kvikmyndarinnar The Prince and the Showgirl stóðu yfir í hinu sögufræga Pinewood stúdíói í London.

Meira að segja Laurence Olivier, sem margir telja mesta leikara sem uppi hefur verið og var mótleikari Monroe, auk þess að leikstýra myndinni, fellur í skuggann af hinni fögru Marilyn, sem er nú langt frá því að vera gallalaus eins og Colin Clark fær að kynnast. Það kemur samt ekki í veg fyrir að hann verður ástfanginn uppyfir haus af gyðjunni þrátt fyrir að einn aðstoðarmaður hennar vari Colin við að nálgast hana um of, hún sé hættuleg öllum karlmönnum. Þau varnaðarorð eru til einskis og auðvitað situr Colin eftir með sárt ennið en dýrmætri reynslu ríkari.

Daður Marilyn við Colin og sérferðir þeirra út í náttúruna og heimsókn í kastala og skóla eru léttvæg og alls ekki til þess fallin að halda myndinni uppi og sjálfsagt er meira gert úr sambandi þeirra en tilefni gafst til. Það sem er eftiminnilegast er hversu tæp leikkona Marilyn var og hversu mikið hún fór í taugarnar á Olivier sem ætlaði sér að komast í hóp Hollywoodstjarna með því að fá Marilyn til að leika í kvikmynd með sér. Og ef marka má orð eiginkonu hans Vivien Leigh þá ætlaði Olivier sér einnig að komast upp í rúm til hennar. Allt gengur á afturfótunum þar til Olivier gerir sér grein fyrir því að það eru ekki leikhæfileikar Marilyn sem hann á að leggja áherslu á heldur hversu sterk nálgun hennar er þegar myndavélinni er beitt að henni og allur hennar þokki blómstrar.

Michelle Williams sem sannaði hversu góð leikkona hún er í Blue Valentine vinnur stórsigur í hlutverki Marilyn Monroe. Fyrirfram hefði ég ekki talið hana réttu leikkonuna, en það er nú kannski enginn rétt leikkona til í hlutverkið. Williams er ekki hlaðin sama kynþokka og Monroe hafði en hún nær sérlega vel að sýna marga persónuleika  Monroe sem á yfirborðinu virðist brotthætt og með skaðaða sjálfsímynd, en veit sjálfsagt undir niðri alveg hvað hún er að gera. Kenneth Brannagh er eins og skapaður í hlutverk Laurence Olivier og gaman að fylgjast með honum og Eddie Redmayne er sakleysið uppmálað. Önnur hlutverk eru fyllt upp með úrvalsliði breskra leikara þar sem upp úr stendur Judy Dench í hlutverki Lafði Sybil Thorndyke, sem var ein mesta skrautfjöður Breta á fyrri hluta tuttugustu aldar hvort sem var í leikhúsi eða kvikmyndum.

Þegar upp er staðið þá er My Week With Marilyn ágæt skemmtun en ekki mikið meira. Ég hafði mun meira gaman af fyrri hluta myndarinnar þegar stríðið milli Monroe og Olivier stendur sem hæst. Þegar líður á myndinni verður hún flatari þó inn á milli séu atriði sem heilla.
      
Leikstjóri: Simon Curtis. Handrit: Adrian Hodkes eftir bók Colins Clark. Kvikmyndataka: Ben Smithard. Tónlist: Conrad Pope. Leikarar: Michelle Williams, Kenneth Brannagh, Eddie Redmayne, Julia Ormond, Emma Watson, Doufhray Scott og Judy Dench. 99 mín.

Hilmar Karlsson