Okkar fremsti kylfingur í mörg ár, Birgir Leifur Hafþórsson, náði þeim merka áfanga í fyrra að verða fyrsti Íslendingurinn sem fær keppnisrétt á Evrópumótaröð atvinnukylfinga. Undanfarin ár hefur hann leikið á áskorandaröðinni og verið nálægt því að komast inn á Evrópumótaröðina, en herslumuninn hefur vantað þar til nú. Árangur Birgis Leifs á þessu ári í næsterfiðustu mótaröð í heimi hefur verið viðunandi en þó hefði hann viljað ná ofar á mótunum til að komast hærra á peningalistann, en það er sá listi sem ræður framhaldinu. Hann hefur ekki náð að komast þar í öruggt sæti en sem komið er, en mikið er eftir og Birgir Leifur horfir bjartsýnn fram á veg og er rólegur og yfirvegaður. Þegar hann er beðinn um að líta yfir farinn veg er margt að minnast og margar hindranir voru til að yfirstíga:

Texti: Hilmar Karlsson, mynd: Geir Ólafsson.

„Það er engin spurning að þetta hefur verið erfiðara en ég bjóst við og eftir á að hyggja þá vissi ég lítið hvað ég var að demba mér útí. Ég ætlaði mér að vera kominn á Evróputúrinn mun fyrr en raunin varð á en hlutirnir fara stundum á annan veg ætlað var. Á móti kemur að þegar ég loks hóf  keppni á Evróputúrnum var ég kominn með mikla reynslu og lærdóm sem hefur dugað mér og á vonandi eftir að duga vel þegar á reynir.

Ég hef náð í gegnum níu niðurskurði af þrettán það sem af er sumrinu og efst lent í ellefta sæti. Það sem gerir að verkum að róðurinn er nokkuð erfiður er að ég fékk ekki inni á stóru mótunum í júlí. Segja má að júlímánuður hafi dottið alveg út hjá mér, sem er mjög slæmt, en nú er bara að bretta upp ermarnar á síðari hluta keppnistímabilsins, en nóg er eftir af mótum og hækka sig um leið á peningalistanum. Eigi allt að ganga upp þarf ég að vera meðal tuttugu efstu í mótum og af og til meðal tíu efstu. Þetta er sá þröskuldur sem ég þarf að stíga og nýta þau tækifæri sem bjóðast."

Einn af þúsund strákum sem stóðu í sömum sporum

Birgir Leifur var að taka þátt í úrtökumótinu í tíunda sinn þegar hann loks náði takmarkinu. Þegar hann rifjar upp þessi tíu ár sem hann hefur keppt í Evrópu segir hann að vel hafi gengið í upphafi en síðan hafi komið bakslag með öllum þeim erfiðleikum sem fylgja þegar illa gengur: „Það er erfitt að standa einn í útgerðinni en ég hef þó alltaf notið velvildar fyrirtækja og einstaklinga hér heima. Og vissulega hafði ég vonast eftir betra gengi. Má segja að það hafi háð mér að einhverju leyti að ég hafði ekki mikla reynslu í að spila utan Íslands. Hér heima gengur þetta allt öðruvísi fyrir sig. Leiktímabilið er frekar stutt og þá taka við æfingar innanhúss í langan tíma áður en farið er út aftur, sem ekki er nógu gott þegar stefnan er tekin á að vera meðal þeirra bestu í Evrópu."

Birgir Leifur hafði verið á toppnum hér á landi í nokkur ár og var búinn að vinna alla titla sem hægt er að vinna hér á landi þegar hann hóf atvinnumennskuna: „Ég hafði alltaf á tilfinningunni að ég hefði getu til að reyna fyrir mér í Evrópu og svo kemur maður út og er þá einn af þúsund strákum sem eru með sömu hugsun og á sama stað í golfinu og þá er bara að bíta á jaxlinn og gefast ekki upp."

Ólst upp á Skaganum

Birgir Leifur ólst upp á Akranesi og eins og flestir strákar sem þar komast á legg var fótboltinn efstur á blaði hjá honum: „Til að byrja með var ég í mörgum íþróttum en fyrsti draumurinn var að gerast atvinnumaður í fótbolta og ekkert annað komst að. Ég var eitthvað að dútla í golfinu og þegar ég komst að þeirri niðurstöðu að fótboltinn væri ekki nógu spennandi fór ég að æfa golf af alvöru og var fljótt unglingameistari. Eftir það varð ekki aftur snúið. Ég fann að golfið átti vel við mig. Í golfinu gerði ég allt sjálfur og var ekki bundinn liðsheild eins og í fótboltanum."

Eftir mjög gott gengi á heimaslóðum kom tilboð sem ekki var hægt að að segja nei við: „Ég fékk boð um að gerast atvinnumaður, nánast á silfurfati. Það voru framsæknir menn sem stofnuðu félag í kringum mig og gerðu mér kleift að fara í úrtökumót fyrir Evróputúrinn og ævintýrið byrjaði að rúlla með öllum þeim gleðistundum og vonbrigðum sem því fylgdu og það er þessum mönnum að þakka hvar ég stend í dag. Sjálfur hafði ég ætlað að fara til Bandaríkjanna í háskóla og byrja þar."

Býr í Luxembourg

Í dag býr Birgir Leifur í Lúxemborg með eiginkonu sinni, Elísabetu Haraldsdóttur, og tveimur börnum þeirra, Inga Rúnari sjö ára og Birgittu Sóleyju, þriggja ára: „Okkur líður vel í Lúxemborg, þar eigum við góða vini sem eru til staðar þegar ég er fjarverandi í keppnum. Ég flutti til Lúxemborgar fyrir einu og hálfu ári síðan og þá hafði ég lengstum búið heima, hafði prófað að vera eitt ár í Svíþjóð en fannst alveg eins gott að vera heima eins og þar. Lúxemborg er miðsvæðis í Evrópu, fjölskyldunni líður vel og ég er með gott æfingaumhverfi og helsti bakhjarl minn, Kaupþing banki, er með starfsstöðvar í landinu.  Það er því allt sem hjálpar til að gott er að vera þar.

Tók þátt i tveimur mótum á Íslandi

Birgir Leifur tók þátt í tveimur mótum á Íslandi í sumar, Landsmótinu og Sveitakeppni í golfi: „Landsmótið olli mér vonbrigðum og ég náði mér aldrei á strik en í sveitakeppninni í Vestmannaeyjum náði ég mér betur á strik og ég og félagar mínir í GKG unnum það mót.

Birgir Leifur er spurður hvort hann stressist nokkuð upp þegar hann er að spila með þeim þekktustu í golfinu: „Alls ekki. Það er í mínum huga mjög spennandi að spila með mönnum sem taldir eru betri en ég og bera saman leikinn okkar. Hluti af slíku samspili er að fleiri áhorfendur fylgja okkur og það er góð reynsla út af fyrir sig. Ég neita því ekki að spennustigið getur hækkað en þá er bara að læra að hafa stjórn á spennunni enda er spennan hluti af leiknum og ef henni er rétt stjórnað bætir það árangurinn."

Á mörg ár eftir sem keppnismaður

Birgir Leifur er búinn að vera tíu ár í atvinnumennskunni, hefur það aldrei hvarflað að honum að hætta? „Það hafa komið stundir þar sem ég efast um að ég hafi verið að gera rétt í að halda þessu áfram, sérstaklega þegar ég var á mörkum þess að komast inn á Evróputúrinn en sat eftir. Þegar þú veist að þú ert að spila gott golf en ekkert er að gerast hjá þér, á meðan meðspilarinn spilar alls ekki betra golf en allt gengur upp hjá honum, þá er ekki laust við sú hugsun setjist í mann hvort þetta sé þess virði og hvort draumurinn eigi aldrei eftir að rætast. Sem betur fer hverfur þessi hugsun fljótt og ég held ótrauður áfram. Það sem skiptir máli er að hafa góða í kringum sig eins og Elísabetu eiginkonu mína sem hefur staðið við hlið mér þegar á móti blæs og hvatt mig áfram. Ég er einnig með góðan þjálfara, Andrés Davíðsson, sem hjálpar mér og hvetur mig. Fleiri hafa gert það sama og þegar maður á slíka vini er baráttuandinn fljótur að koma aftur."

Ferill kylfings í atvinnumennskunni getur spannað áratugi og Birgir er spurður að lokum hvort hann sjái sig á byrjunarreit, nú þegar hann er kominn á Evrópumótaröðina.

„Ég er að að hefja minn feril á þessu stigi, eftir að hafa verið í nokkur ár að komast þangað, og ég sé mig sem keppnismann í golfi eins lengi og ég hef gaman af að leika það. Um að gera að halda jafnvægi, taka eitt mót í einu og sjá hvað það leiðir af sér og fara síðan að hugsa um það næsta. Ég á marga vini í fótboltanum og segi oft við þá í gamni að nú sé þeirra ferill að enda og minn að byrja."