“Regluleg hreyfing þarf að vera lífsstíll hvers einasta manns. Miklar kyrrsetur við sjónvarp og tölvur eru áberandi meðal nútímafólks en mannslíkamanum alls ekki eiginlegar og til lengdar skaðlegar heilsunni. Sérstaklega á þetta við um krakkana, sem áður voru dugleg í útileikjum. Nú sitja þau fyrir framan tækin og hlaupa jafnvel í spik,” segir Pétur H. Blöndal þingmaður Sjálfstæðisflokks. Hann byrjaði að stunda hlaup reglulega fyrir tæpum fjörutíu árum, þá sem ungur maður við nám í Þýskalandi, og hélt þeirri iðkun áfram eftir að hann kom heim úr námi.

Viðhorfin breyttust

“Þegar ég var að byrja að hlaupa tíðkaðist slíkt alls ekki, hvort heldur var úti í Þýskalandi eða hér heima. Fólk horfði stórum augum á eftir þessum skrýtna manni sem hljóp eins og hann ætti lífið að leysa. Síðan breyttust þessi viðhorf og nú stunda þúsundir hlaup, bæði sem skokk og til að taka þátt í ýmsum almenningshlaupum,” segir Pétur sem meðal annars tók þátt í Reykjavíkurmaraþoni á dögunum.
Það er ekki amalegt að hlaupa í henni Reykjavík, segir Pétur og nefnir margar skemmtilegar hlaupaleiðir. Til dæmis um skógarlundina í Öskjuhlíð, Elliðaárdalnum, Breiðholti, Grafarvogi og í Heiðmörk. Þá segir hann líka tilvalið að stunda þolgöngur með því að arka upp á Esjuna eða Úlfarsfell sem er auðkleift og á flestra færi.
Mesta ævinýrið á hlaupaferli Péturs í ár  er tvímælalaust þátttaka hans í Laugavegshlaupinu svonefnda um miðjan júlí. Keppnin er haldin árlega og þá er hlaupið úr Langamannalaugum suður í Þórsmörk, sem er 53ja km. leið. Í ár varð Pétur 48. í mark af 130 sem tóku þátt og fór leiðina á 6:55 klst. Sá sem hraðast fór var tæpum rúmum tveimur stundum fljótari. “Þetta var í fjórða sinn sem ég tók þátt í keppninni og í tvö síðustu skiptin hef ég verið að bæta tíma minn. Lengst var ég 7:16 og nú var ég um það bil tuttugu mínútum fljótari,”segir Pétur.

Urðir, ár og fjöll

Miklar æfingar í minnst hálft ár þarf fyrir Laugarvegshlaup. Þegar mest var í sumar segist Pétur hafa verið að hlaupa um 100 km í viku hverri. Aldrei skemmra en tíu km. í hvert sinn og allt upp í 35 km þegar best lét. “Mér finnst skemmtilegra og jafnvel auðveldara að hlaupa Laugavegsmaraþonið en heilt maraþon. Þarna er mikil fjölbreytni hvort heldur er í útsýni eða á leiðinni sjálfri, þar sem hlaupa þarf upp og niður fjöll, yfir jökul og yfir leirsvæði, vaða jökulár og fara yfir grjóturðir. Þetta er afar skemmtileg leið en enginn ætti þó fara í Laugarvegshlaup nema vera í mjög góðri þjálfun og hafa í minnst hálft ár áður æft hlaup, kraftgöngur og þol,” segir Pétur H. Blöndal.
--------