“Mér hefur oft gefist vel að taka mér pásu frá þvarginu í þinginu og fara í leikfimi. Í dag var ég fjörutíu mínútur á brettinu og náði rúmum fimm kílómetrum með því að hlaupa og ganga rösklega. Ég kem alveg endurnærður til baka eftir þessa tíma, enda næ ég að kúpla mér alveg frá þeim stressaða veruleika sem stjórnmálin og þingstörfin gjarnan eru,” segir Kristinn H. Gunnarsson, alþingismaður Framsóknarflokks.

Að hitna og svitna
Sem unglingur í Reykjavík æfði Kristinn handknattleik með Val. Fyrst með yngri flokkum félagsins og tvö ár með meistaraflokki, hinni margfrægu Mulningsvél sem svo var nefnd. “Árið 1973 fluttist ég vestur á firði og þar var ekkert íþróttahús og ekki sama hefð fyrir íþróttaiðkun og í bænum. Því datt nánast alveg upp fyrir hjá mér að hreyfa mig eitthvað, nema hvað ég fór alltaf reglulega út að ganga. Fyrir um það bil ári byrjaði ég síðan að fara reglulega í World Class í Grafarvogi, skammt hér frá þar sem ég bý.”
Í ræktinni segist Kristinn meðal annars taka æfingar sem reyna á magavöðva, hendur og kálfa en leggur megináherslu á hlaup á brettinu. “Gamla þumalputtareglan segir að það sé góður gönguhraði að geta náð fimm kílómetrum á klukkutíma og ég er fyrir löngu búin að ná því markmiði,” segir Kristinn sem finnst líkamleg áreynsla og það að svitna og hitna við æfingarnar gera sér virkilega gott.

Rétta stundin

“Starfi þingmanns fylgir mikill lestur og á grundvelli upplýsinga úr ýmsum áttum mótar maður sér skoðanir. Þegar rétta stundin gefst bræðir maður þetta allt saman í eina heild og semur ræðuna. Ég man til dæmis eftir því í fyrra í fjölmiðlamálinu að hafa samið mikla ræðu um málið einmitt á hlaupabrettinu, sem ég flutti seinna sama dag í þinginu við góðar undirtektir.”