Kevin O’Connor er einn fárra sem elskar netauglýsingar. Ástæðan er sú að hann fann þær upp fyrir níu árum. Fyrir uppfinningu sína hefur Kevin sætt harðri gagnrýni.

Árið 1996 voru einmenningstölvur orðnar almenningseign. Netið var að stíga sín fyrstu en stóru skref. Miðillinn var hins vegar fremur einfaldur; heimasíður fjölmiðla og fyrirtækja voru lítið meir en texti með myndum. Kevin O’Connor þekkti ágætlega til tæknimála enda hafði hann komið að stofnun lítils hugbúnaðarfyrirtækis sem sérhæfði sig í netlausnum en selt hlutabréf sín í því með töluverðum hagnaði. Nú langaði hann til að stofna auglýsingafyrirtæki enda taldi hann mögulegt að búa til nýja tegund auglýsinga sem mætti auðveldlega aðlaga Netinu.
Í samstarfi við kunningja sinn, Dwight A. Merriman, hóf Kevin að velta fyrir sér möguleikum Netsins. Þeir félagar sáu fljótt að þar sem nýta mætti Netið til sjónvarps- og útvarpssendinga og miðlunar ritaðs máls þá fælist í því töluvert breitt notkunarsvið. Með vissum tæknibrellum væri hægt að senda sérhverjum netverja sérsniðnar auglýsingar á hárréttum tíma. Svona fyrirtæki gat ekki klikkað.

Vit eða óværa
Fyrsta auglýsing DoubleClick birtist á Netinu síðla árs 1996. Hún vakti gríðarlega athygli enda fangaði hún athygli yfir 10 milljón netverja fimm mánuðum síðar. Þrátt fyrir velgengnina hefur aðferð fyrirtækisins frá upphafi sætt harðri gagnrýni netverja. Ástæðan er aðferð DoubleClick við að nálgast upplýsingar sínar. DoubleClick notar ákveðna tegund njósnabúnaðar (e. spyware) sem plantar dúsum (e. cookies) í tölvur tölvunotenda. Það fyrsta sem dúsan gerir er að þefa uppi IP tölu tölvunnar og halda síðan nákvæma skrá um alla netferðir tölvunotandans. Að því loknu sendir njósnabúnaðurinn upplýsingarnar til tölvukerfis DoubleClick. Tölva vinnur úr upplýsingunum og keyrir þær saman við geysistóran gagnabanka um neyslu og netráp netverja sem fyrirtækið hefur byggt upp. Að því loknu sendir tölvan frá sér auglýsingar sem tengjast áhugasviði sérhvers netnotanda og birtast þær sjálfkrafa á þeim vefsíðum sem hann heimsækir hverju sinni. Það er augljóst að aðferðirnar eru árangursríkar enda hefur fyrirtækið nælt sér í stærsta skerfinn af auglýsingamarkaði Netsins.

Óvæntur skellur
Hvað svo sem gagnrýnisraddir segja um siðferði DoubleClick þá er engum blöðum um það að fletta að uppgangur fyrirtækisins hefur verið ótrúlegur. Kevin O’Connor komst á síður tímaritsins Time sem einn af postulum tæknihyggjunnar árið 2000 og horfðu fjárfestar bjartsýnisaugum fram á veginn. Fjármagn streymdi til þeirra sem langaði til að stofna fyrirtæki sem einbeitti sér að netlausnum. Menn töluðu um netbólu, kúrfu sem aðeins vísaði upp. En líkt og allar bólur, kúrfur, eða hvað sem kalla á þessi hringlaga form þá fór kúrfan niður. Netfyrirtækin skiluðu ekki þeim gríðarlega hagnaði sem fjárfestar vonuðust eftir og var nú svo komið um 2001 að þeir hófu að kanna eigin fjárhag. Buddan var tóm og fátt ef ekkert virtist ætla að skila sér til baka. Afleiðingin af þessum samdrætti fjárfesta varð sú að um 60% viðskiptavina DoubleClick urðu gjaldþrota á árunum 2001 og 2002 og virtist sem auglýsingarisinn hyrfi einnig inn á síður sögubóka. Kevin O’Connor kaus að víkja fyrir nýjum forstjóra.

Endurnýjun lífdaga
Nýjum forstjóra DoubleClick tókst svo sannarlega að snúa vörn í sókn og nú er svo komið að á fjórða þúsund fyrirtækja eru á viðskiptaskrá fyrirtækisins og fjölgar þeim hratt. Netverjar hafa hins vegar ekki lagt niður baráttu sína gegn njósnabúnaði fyrirtækisins og mun framtíðin ein skera úr hvor muni bera sigur úr býtum. En eitt er víst. Þótt auglýsingagluggar DoubleClick séu hvimleiðir skrattar í augum netverja þá eru þeir fyrir löngu orðnir skólabókadæmi um góða nýtingu á möguleikum Netsins.