Árið 1966 voru leikjatölvur gríðarstórir kassar sem hýstir voru í sérstökum spilasölum. Þýskættaða verkfræðingnum Ralph Bauer datt í hug að búa til litla tölvu sem hægt væri að tengja við sjónvarp. Úr varð fyrsta leikjatölvan. Ralph getur því með sanni talist faðir heimilisleikjatölvunnar.

Ralph Baer fæddist í Þýskalandi árið 1922. Í kjölfar uppgangs nasista um miðjan fjórða áratuginn fluttist hann til Bandaríkjanna ásamt fjölskyldu sinni árið 1938. Hann nam útvarpsvirkjun hjá bandaríska ríkisútvarpinu (NRI) og hóf að starfa sjálfstætt að viðgerðum á útvörpum. Reksturinn gekk mjög vel og árið 1943 rak hann nokkur verkstæði í New York. Ralph gekk í herinn á síðasta ári heimsstyrjaldarinnar. Vegna þekkingar hans á útvarpi og tækni fór hann hins vegar aldrei á vígvöllinn og fékk skrifstofustarf hjá Bresku leyniþjónustunni (MI) í London í tvö ár.
Að stríði loknu hóf Ralph nám í sjónvarpstækni við American Television Institute of Technology í Chicago, en skólinn var afar framarlega á sínu sviði. Hann útskrifaðist með gráðu í sjónvarpsverkfræði árið 1949.
Eftir þetta vann Ralph Baer hjá nokkrum helstu tæknirisum samtímans. Um tíma starfaði hann t.d. hjá IBM í New York. Vann hann þar að þróun stimpilklukku, þeirri sömu og enn er í notkun hjá mörgum fyrirtækjum, tölvumóttakara fyrir miðunarkerfi á vegum hersins og þróun sjónvarpsmóttakara. Árin frá 1958 til 1970 voru þó án nokkurs efa mikilvægustu árin í lífi Ralphs Baers.

Leikjatölva heimilisins
Árið 1966 töldu menn að notkunarmöguleikar sjónvarpsins væru taldir. Ralph var á öðru máli. Hann taldi að hægt væri að nota sjónvarpsskjá sem móttakara fyrir annað en sjónvarpsútsendingar. Hann sá fyrir sér að ef hægt væri að smíða leikjatölvu sem væri mun minni í sniðum en þær sem til voru þá mætti búa til kapal sem sendi myndmerki úr tölvunni og yfir í sjónvarp. Þetta hafði ekki verið reynt áður. Ralph vann að hugmynd sinni ásamt tveimur samstarfsmönnum í tvö ár.
Niðurstaða þrotlausrar vinnu þriggja starfsmanna var lítil tölva sem hlaut heitið „brúna boxið“ vegna þess að kassinn utan um hana var brúnn að lit. Tölvan gat spilað tólf einfalda leiki og var einn þeirra einföld eftirlíking af borðtennis þar sem tveir samhliða kubbar færðust upp og niður sjónvarpsskjá og skutu bolta á milli sín.
Kynningar á tölvunni misheppnuðust hins vegar hrapallega. Framleiðendur sáu ekki tilganginn með þessu samspili tölvu og sjónvarps. Að sögn Ralphs virtist framtíðin ekki björt. Til allrar hamingju skipti starfsmaður eins fyrirtækis sem neitað hafði Baer stuðning við verkið um vinnu. Sá hafði alltaf haft tröllatrú á tilrauninni og starfaði hann nú hjá sjónvarpsframleiðandanum Magnavox. Hann óskaði eftir nýjum fundi.

Framtíðin í afþreyingu
Ralph Baer og samstarfsmenn hans flugu samstundis til fundar við Magnavox í lok júlí 1968. Kynningarfundur var haldinn í stjórnarherbergi fyrirtækisins og var hvorki meira né minna en 19 tommu sjónvarp notað til sýningarinnar, sem var stórt á þess tíma mælikvarða. Ralph tengdi tölvuna við sjónvarpið og hóf að spila. Smám saman fylltist herbergið af fólki. Niðurstaða fundarins var á einn veg: Magnavox myndi hefja framleiðslu tölvuleikja fyrir sjónvörp. Það var hins vegar ekki fyrr en árið 1971 sem fyrsta leikjatölvan leik dagsins ljós. Hlaut hún nafnið Odyssey (Model 1TL200). Forsvarsmenn Magnavox sýndu tölvuna á sýningum þvert og endilangt um Bandaríkin og hlaut hún afar góðar undirtektir. Markaðurinn svaraði hins vegar ekki þessari nýju uppfinningu og var framleiðslu hennar hætt ári síðar. Það er hins vegar ljóst að Oddyssey hafði gríðarleg áhrif á næstu kynslóð leikjatölva.
Í næsta tölublaði Tölvuheims verður fjallað um mann sem sá Oddyssey leikjatölvuna á sýningu árið 1971 og varð fyrir svo miklum áhrifum að hann hóf að þróa sína eigin tölvu. Þar var á á ferðinni höfundur Atari leikjatölvunnar.