Mér datt þetta í hug í síðustu viku þegar þráðlausa tengingin hvarf allt í einu af heimilistölvunni og á einhvern dularfullan hátt virtist sem tölvan neitaði því alfarið að hún væri með þráðlaust netkort. Eftir örlítinn barning mundi ég eftir System Recovery-tólinu í Windows og eftir að hafa skoðað það sá ég að Windows-uppfærsla hafði verið keyrð daginn áður en allt fór úr skorðum.

 

Það var þá líklegur sökudólgur og með einum músarsmelli í System Recovery var tölvunni skipað að hverfa aftur til þeirra stillinga sem hún hafði notað tveimur dögum áður og viti menn – þráðlausa netkortið kom aftur í leitirnar. Og þetta er ekki í fyrsta skiptið sem System Recovery bjargar tölvum hjá mér (og þar með geðheilsunni þann daginn). Gott dæmi um afar nytsamlegar framfarir í hugbúnaðarþróun.

 

Eins er frábært hversu hugbúnaður nú til dags fylgist með skjölunum sem verið er að vinna í og vistar aukaútgáfur ef ske kynni að forritið frjósi eða eitthvað bjáti á. Þannig hafa ómældar vinnustundir sparast hjá þeim sem eru ekki duglegir að vista skjölin sín reglulega – um leið og forritið er ræst aftur blasa við nýjustu útgáfurnar af skjölunum sem verið var að vinna í þegar forritið hrundi.

 

Og svona fyrst ég nefni það, þá varð náttúrlega ótrúleg framför með Windows XP-stýrikerfinu á sínum tíma hvað varðar stöðugleika stýrikerfisins. Eftir að Windows XP kom til skjalanna held ég að það sé teljandi á fingrum annarrar handar hve oft tölva sem ég er að nota hefur frosið algerlega þannig að nauðsynlegt sé að slökkva alveg á henni og kveikja aftur.

 

Vissulega eiga forrit það til að hrynja endrum og sinnum, en það hefur ekki lengur þau áhrif að tölvan gefist alveg upp og skelli fram hinum alræmda „Bláskjá dauðans“ sem allir sem notuðu tölvur á tíunda áratug síðustu aldar minnast með hryllingi. Maður var í rólegheitunum að dútla eitthvað í tölvunni (nú eða gera eitthvað afar mikilvægt, eins og að útrýma Stroggum í Quake) og svo BÚMM – allt varð blátt og engin leið að koma tölvunni í gang aftur nema með því að slökkva og kveikja (og tapa öllum gögnum).

 

Þetta virðist vera – Guði sé lof – liðin tíð að mestu sem er eitt dæmið um að þrátt fyrir ýmsa vankanta sem við þurfum að lifa við í tölvutækninni í dag þá er ýmislegt að verða betra – og sumt raunar miklu betra.

 

En það er enn langur vegur í að hlutirnir verði virkilega góðir. Hvernig stendur t.d. á því að hefðbundin Windows-uppfærsla leiðir til þess að tölvan týnir þráðlausa netkortinu?